امروز : چهارشنبه, ۱ بهمن , ۱۳۹۹
تاریخ : 2015/04/07 - 15:44 ذخیره فایل ارسال به دوستان

نگاهی به فیلم در حال اکران سینما آزادی بابل : رُخ دیوانه

نگاهی به فیلم در حال اکران سینما آزادی بابل : رُخ دیوانه

به کوشش محمد محمودی

رُخ دیوانه ، جدیدترین اثر ابولحسن داوودی به تهیه کنندگی بیتا منصوری می باشد که پس از شش سال به سینما برگشته و اکنون، فیلم ، با فروش نزدیک به ۹۸۰میلیون تومان، در طول ۲۱روز،رتبه ی دوم را در جدول فروش،پس از ایران برگر ، با کارگردانی مسعود جعفری جوزانی ، در اختیار دارد.این فیلم برای تعطیلات نوروزی سال ۹۴، در سینما آزادی بابل به نمایش گذاشته شد،طبق صحبت های آقای منفرد، مسئول گیشه فروش سینما آزادی، در سیزده روز تعطیلات، خبر خاصی از مخاطبان نبوده و همچنین مسافران نیز گریزی به سینما نداشته اند.اما در چند روز ِ بعد از تعطیلات با ورود و نمایش خوبی مواجه شده است.میانگین فروش این فیلم در سینما آزادی بابل، ۳۰۰۰۰۰ تومان در روز ،به خبرنگار خبرگزاری بابل نومه،گزارش شده است.

۷۵۵۵۵۲

اما به سراغ نگاه محتوا و فن فیلم می رویم.ابوالحسن داودی زاده ۱۳۳۴ در نیشابور ازدهه ۶۰ شمسی در مقام نویسندگی فیلم “پاییزان” اثر “رسول صدر عاملی”، وارد عرصه سینمای ایران شد. سابقه اولین کارگردانی وی به ۱۳۶۷ و فیلم درام سفرعشق باز می گردد. داودی کارگردانی ۱۱ فیلم را در کارنامه خود دارد که از این بین می توان به مرد بارانی؛ ۱۳۷۸، نان،عشق و موتور ۱۰۰۰؛ ۱۳۸۰، تقاطع؛ ۱۳۸۴و زادبوم؛ ۱۳۸۷ که نامزده دوره های گذشته جشنواره فیلم فجر شدند، اشاره کرد. فیلم نامزد ۱۱سیمرغ بلورین در جشنواره ی فجر امسال،شد که موفق به دریافت پنج جایزه از جمله : بهترین فیلم ، بهترین کارگردانی،بهترین جلوه های ویژه بصری ، بهترین صداگذاری ، و بهترین فیلم از نگاه تماشگران گردید.

۲ma

چند جوان بی کار در یک گروه در اینترنت با یکدیگر آشنا می شوند و این آشنایی سبب می شود آنها با یکدیگر قرار بگذارند و شوخی های مختلفی انجام دهند. اما این شوخی ها و تصمیم های نابخردانه منجر به بروز اتفاقی می شود که…!!!
رخ دیوانه ، تارانتینو بازی ِ داوودی و پُست مدرنیسمی او در آشفته بازار ِ فیلم های بد سینمای ماست.

www.Campec.Ir-Film Rokhe Divaneh-2

فیلمنامه این فیلم در سال ۱۳۸۷توسط محمد رضا گوهری با طرحی از ابوالحسن داوودی نگاشته شده که با توجه به موضوع انتخابات ۸۸، تنها در یک قسمت از محتوای داستانی دستخوش تغییر شده،طناز طباطبایی در نقش – ماندانا – پایه گذاری و بطن ِ اصلی قصه را آغاز می کند و بازی ِ نسبتاً قابل توجهی از خود نشان میدهد،اما فیلم راوی دارد و این موضوع یکی از عمدانگاری ها در دور کردن مخاطب ِ فیلم می باشد،چرا که او همانند سایر طبق یک سوژه ی پیش آمده حرکت می کند و نشان دهنده ی شلوغ کاری در فیلم بوده است.صابر ابر در نقش – کاوه – بازیگر پر کار و پرفراز و نشیب این روزهای سینماست که درفیلم بازی متوسطی را ارائه میدهد و چیزی از او بطور خاص ندیدیم.

IMG_20150405_182313

بازیگر خوب فیلم، ساعد سهیلی در نقش – مسعود – است که در فیلم – گشت ارشاد – به شهرت رسیده و در حالی که فیلم بر روند قصه گویی حرکت می کند و شخصیت پردازی محکمی ندارد و با دیالوگ ها سمت می گیرد،وظیفه ی خود را در کمبود ِ آن،بخوبی انجام می دهد.نازنین بیاتی که در فیلم – دربند – به چشم آمد،در نقش – غزل- نقش آفرینی می کند که بازهم چیزی از او نمی بینیم. – امیر جدیدی- راوی ِ اصلی فیلم در نقش – پیروز – میباشد که حاشیه بخشی به نقش او قابل تحمل ارائه شده است،فیلم نکات مثبت و قابل توجهی دارد از جمله اینکه موضوع خاص و البته امروزی که سایر فیلم های گذشته نداشته اند را داراست،موضوع اصلی آن و فیلمنامه با به تله انداختن ِ مخاطب ، چرا که با روایت غیر خطی پیش رفته، هرچند حوصله مخاطب را سر نمی برد اما نقص های کاملا پیش پا افتاده، و غیر قابل باور در فیلمنامه که براحتی اضافات آن را در بر می گیرد،آزار دهنده عبور می کند.فیلم ریتم ِ به ظاهر جذابی دارد.اوایل ، نشان دادن ِ اوضاع و شرایط اجتماعی مسعود و پیروز در ارتباط با دوستان مجازی کمی مظطرب جلو می رود تا اینکه سر قصه باز می شود.و اینکه تو نمی دانی چه قرار است پیش رود.فیلم با حذف ِ موقتی ِ شخصیت های خود، حتی گُذری ، به بیننده ِ عادی شاید القا نکند که همان ها قصه ی اصلی و واکنش ها را در برمیگیرند ، خوب این مسئله بیانگر هوش ِ فیلمنامه نویس بوده،چرا که رُخ دیوانه، از همان جایی نشأت می گیرد که همان شخصیت ِ فیلم، نقش کمتر و اندک تأثیری در آن دارد.
همه به آن شخصیت ِ عجیب،که در پی تأسیس انجمن کمک به افرادیست که پدر ومادر خود را در تصادف از دست داده اند،می خندند، دوربین حتی مکس می کند تا نشانه گذاری کند،بازی ِ مصنوعی– شکوفه – که گویا نشان نمی دهد قضیه چیست!
کارگردان با چند قسمت، پازل بندی را در ارتباط با هم نشان می دهد که بدون شک، اگرچه تدوین ِ بهرام دهقانی بصورت یک شکل و بدون بازی انگاری در فیلم پیش می رفت اتفاقی نمی افتاد،چون پس از آغاز هر قسمت، تنها شخصیت در حالت ِ حال پیش می رود،خوب این بخاطر روایت غیر خطی است ،چرا که اگر روایت خطی بود هم اتفاقی نمی افتاد.
رُخ دیوانه تصویر گِره گذاری را در نظر میگیرد اما در پاسخ دادن با آنها شاید عقیم می ماند!
باورش برای من عجیب بود که یک پلیس با رشوه ، بار ِ رویایی شخصیت ها را در فیلم ،به دوش بگیرد چرا که حتی ، حالت ِ صدای شخصی که پُشت ِ تلفن ، حرف می زند هم غیر قابل باور است.فیلم در اواخر، به تندی جلو می رود ، و کارگردانی داوودی تنها اینجا با اصالت حرکت می کند،نه اصالت ِ ستودنی، بلکه اندازه گیری های ِ تازه و البته نماهای متفاوت ِ آن خوب جلوه پیدا می کند.همراه با موسیقی ِ متن کارن همایونفر ، که بدون شک موسیقی ِ متوسط حتی  در ساختار فن ِ او نمی گنجد!

۹fefvvv0
رُخ دیوانه – از جهت ِ پرداختن به موضوع تکنولوژی در عصر حاضر، انتخاب سوژه ‏ای متناسب با آسیب‏ های وسایل ارتباط جمعی و نیاز جامعه امروز در دریافت شیوه مواجهه با آن اقدامی صحیح است که با زندگی روزمره مردم ارتباط مستقیم پیدا می کند. چرا که اگر آن را با آسیب ارتباطی ندهیم، به درکی متفاوت رسیدن ِ شخصیت های فیلم صحّه گذار این امر می باشد.افرادی که به دنبال سرگرمی ها یی خوش و گذراندن وقت های خود بودند،و – پیروز – که بیشتر وقت خود را پشت رایانه صرف می کند ولی در یکسری مفاهیم، بطور غیر قابل باور پیش می رود ، نشان دادن ِ خفت ها که در جامعه ما به جوابی نمی رسد.عقده های ناشی از یک شوخی ، که حالت جدی به خود می گیرد! و پاسخ ِ آن به – شکوفه – در سکانس آخر فیلم؟

سینما بابل، رخ دیوانه

ارسال دیدگاه

تبليغات در بابل نوين

تیترامروز

سیمرغ ما

تبليغات در بابل نوين