امروز : شنبه, ۶ آذر , ۱۴۰۰
تاریخ : 2015/04/12 - 11:38 ذخیره فایل ارسال به دوستان

جواد معروفی / آذین ِ موسیقی ِ ایرانی

جواد معروفی / آذین ِ موسیقی ِ ایرانی

به کوشش محمد محمودی


چـنــان در قـیـد مـهـرت پـایـبـنـدم       که گـویی آهوی سر در کمندم
گـهی بـر درد بـی درمـان بـگـریـم     گهی بر حال بی سامان بخندم
نه مجنونم که دل بردارم از دوست     مـده گـر عـاقـلـی بیهـوده پندم
_ گوشه دیلمان    معروفی

جواد معروفی ، روح ِ آرامش ِ نوازندگی، در پس ِ صداهای ماندگار ِ خوانندگان بزرگ این سرزمین می باشد.در مکاشفه ایی میان موسیقی ِ کلاسیک و ایرانی،یک آوازه و یکتایی، یک خلق ِ بی نظیر که هرچه زمان می گذرد بیشتر و بیشتر از هرلحظه ایی دیگر،ماندگاری اش،با ثبات تر می شود.موسیقی ِ ایرانی او در نواختن،در راستای موسیقی ِ سنتی،بیشتر ، بدون شک، رهبری ِ بزرگی داشته، و می شود آن را پس از چندین سال، مورد تحقیق و بررسی قرار داد، هرچند این شکل از موسیقی ، در وهله ی اول ، سمبُلی از لذت و پیوندی،با اهالی موسیقی بوده است.جواد معروفی موسیقیدان برجسته ایرانی،در سال ۱۲۹۱، در تهران به دنیا آمد،پدر وی – موسی معروفی از شاگردان برگزیده درویشخان و از موسیقی دانان برجسته و بزرگ دوره خود بود.موسیقی را از پدر می آموخت و سعی در یادگیری ِ اکثر سازهای اصیل ایرانی و البته پربار داشت.از تار آغاز نمود و با ویولن نیز آشنا شد، تنها ۱۴ سال داشت، در دوره ایی که علینقی وزیری ، موسیقی‌دان و آموزگار موسیقی و از پیشگامان آهنگ‌سازی برای اجرای ارکستری موسیقی ایرانی، مدیرهنرستان موسیقی بود، به آنجا رفت و به تحصیل مشغول شد.

وقتی به پیانو روی آورد ، در پی ِ تکنیک ِ بخصوص آن و موسیقی ِ کلاسیک، مشغول به آموزش شد و نوازندگی پیانوی کلاسیک را آموخت. تمامی سبک و روش های موسیقی دانان بزرگ ِ اروپا از : اِتودها و پرلودهای شوپن ، سوناتهای موتسارت ، بتهوون ، شوبرت و فوگ های باخ را با مهارت می نواخت.در همین حین ، پس از مسلط به موسیقی کلاسیک ، موسیقی ِ ایرانی را ادامه داد و تحصیلات خود را نزد علینقی وزیری تکمیل کرد.او استعداد بخصوص و بسیار بزرگی در موسیقی داشت و به نوعی طبع ِ موسیقی در او و پیکره ی خانواده او از موسیقی ریشه گرفته بود و دیری نگذشت که به استخدام وزارت فرهنگ وقت درآمد و پس از آن معلم موسیقی مدارس تهران ، و هم زمان با افتتاح رادیو به این موسسه پیوست.او در سال ۱۳۳۲ در سن ۴۱ سالگی به سرپرستی موسیقی رادیو منصوب شد، و رهبر ارکستر شماره یک و رهبر ارکستر بزرگ و پُر مایه ی برنامه گلها شد.

۰۱۰۱

او بیشتر از مرتضی خان محجوبی ، یکی از بنیان گذاران موسیقی ملی ایران، اقتباس می نمود، و اکثر سبک او را که تکنواز ِ ارکستر برنامه ی گلها بود، ادامه داد.اولین قطعه ی ساخته شده او – ترانه های خیام – براساس رباعیات ِ خیام در سن ۲۴سالگی اجرا شد.از شاگردان و ادامه دهندگان ِ سبک او ، انوشیروان روحانی از آهنگسازان برجسته ایرانی ِ پیانو ، مهین زرین پنجه و اردشیر روحانی هستند.شاگردان ِ جواد معروفی به نسل چهارم خود رسیده و این سبک هنوز ادامه می یابد!

جواد معروفی ، تسلط بر موسیقی کلاسیک را مقدمه ی بر آموزش موسیقی ایرانی می دانست، چرا که بر این باور بود، موسیقی ایرانی دارای تکنیک مفصل و شیوا می باشد. این پیانیست ، آهنگساز و رهبر ارکستر در سن ۸۱سالگی ، آذر ماه ِ ۱۳۷۲، در تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

از برنامه ی گلهای رنگارنگ ِ او دو قطعه ی ستودنی و بی نظیر را نوازندگی نموده که عنوان آن،خالی از لطف نیست:

اولی برنامه ی شماره ۲۱۳ – قطعه ی – کاروان با صدای استاد بنان

و دیگر قطعه برنامه ی شماره ۵۱۳ – با همکاری مرتضی محجوبی و آواز غلامحسین بنان ، به نام – آمدی  که شعر مشهور شهریار می باشد.

نام جواد معروفی ، از حدود ۸۰سال ِ پیش به این طرف ، همواره در خاندان ِ موسیقی ایران مورد تکریم خاصی بوده که وجود آن برای اهالی ذوق وهنر ، انگشت شمار بوده است.

ارسال دیدگاه

تبليغات در بابل نوين

تیترامروز

سیمرغ ما

تبليغات در بابل نوين