امروز : شنبه, ۳ آبان , ۱۳۹۹
تاریخ : 2015/04/27 - 9:23 ذخیره فایل ارسال به دوستان

گزیده از مقاله: داستان نویسی/جان آپدایک

گزیده از مقاله/جان آپدایک/ ترجمه: کاوه فولادی نَسب

محمد محمودی/ جان آپدایک/John Updike نویسنده رمان و داستان کوتاه، شاعر، منتقد ادبی و هنری آمریکایی بود. از ۱۹۵۵ همکاری‌اش را با مجله‌ی نیویورکر آغاز کرد و به سرعت درJOHN UPDIKE عرصه‌ی نثر و نظم و نقد صاحب‌نام شد. او بیش از همه به خاطر رُمان‌های چهارگانه /خرگوش‌ها/ از جمله [خرگوش، بدو ، خرگوش برگرد]،[خرگوش پولدار است] و [خرگوش در آرامش] به شهرت رسید.آپدایک در رمان‌هایش به تَنش‌ها و سرخوردگی‌های طبقه‌ی متوسط جامعه‌ی معاصر امریکا و اثرات این شرایط بر عشق و ازدواج می‌پردازد.نگاهی کوتاه از صحبت هایِ او در یک مقاله راجع به داستان نویسی را با ترجمه ی ِ کاوه فولادی نَسب خواندنی ست:

داستان چیزی نیست به‌جز زیرکانه‌ترین ابزاری که بشر تاکنون برای محک‌زدن و نمایش دادن خودش اختراع کرده است. روانشناسی و اشعه ایکس بعضی حفره‌های بدیمن را نشان می‌دهند، تصویرهای علمی و نمودارهای آماری تجزیه و تحلیل‌هایی مفید را ارائه می‌دهند ولی برای درک تمام و کمال انسانیت، برای نزدیک شدن به پیچیدگی‌های زندگی، برای هوا رساندن، مقاوم کردن، گرم کردن و پیش‌بردن زندگی روزمره مهلک انسان امروز هیچ‌چیز مثل داستان نیست: داستان کاری می‌کند که جامعه‌شناسی آراسته به نظر بیاید، تاریخ پیچیده و رسانه سینمای دوبُعدی.من شخصا معتقدم داستان انعطاف‌پذیرترین و پرظرفیت‌ترین شکل هنری است و هنوز هم فضای بیکرانش را برای تخیل ما از دست نداده و هنوز هم می‌تواند به آرزوی درونی ما برای ماجراجویی بیشتر پاسخ دهد. اگر فردیت انسان مهم نیست، پس چه چیزی مهم است؟ و کجا بهتر از دروغ زیبای داستان می‌توان با فردیت انسان روبه‌رو شد، آن را محک زد و از آن لذت برد؟

ارسال دیدگاه

تبليغات در بابل نوين

تیترامروز

سیمرغ ما

تبليغات در بابل نوين