امروز : یکشنبه, ۱۱ آبان , ۱۳۹۹
تاریخ : 2015/04/27 - 23:23 ذخیره فایل ارسال به دوستان

نگاهی به فیلم در حالِ اکرانِ سینما آزادی بابل/استراحت مُطلق

استراحت مُطلق/ عبدالرضا کاهانی

محمد محمودی/ بابل نومه

استراحت مُطلق سینما آزادی بابل

استراحت مُطلق سینما آزادی بابل

تهران مالِ توئه مگه؟! ، این یادداشتی کوچک،برایِ استراحتِ مطلق است که ۲۱اردیبهشتِ ۹۳ پروژه یِ ساخت آن کلید خورد،عبدالرضا کاهانی فیلمنامه یِ آن را با همکاریِ سعید قطبی زاده نوشته.او بعد از غیبتی دوساله و مهاجرت به فرانسه دوباره به ایران بازگشت و فیلم استراحت مطلق را که اوایل با نامِ/از هر نظر معمولی، از اداره نظارت و ارزشیابی پروانه ساخت گرفته بود،فیلمی که به روالِ آثار قبلی این کارگردان حواشی زیادی داشت و سرانجام به عنوان یکی از فیلم‌های نوروزی در جدول اکران قرار گرفت.کاهانی از فیلمی پُر لوکِیشن خبر داده بود که فقط در تهران فیلمبرداری می شود،او اواخرِ پائیزِ ۹۱،پس از اکرانِ /بی خود و بی جهت، از ایران رفت،پس از بازگشت از فرانسه اظهار داشت:سال آخر مدیریت قبلی سینما به من پروانه ساخت داده نشد و صراحتا هم گفتند نمی‌دهیم.حتی تلاش کردم مجوز ویدئویی بگیریم که باز هم نتیجه نداد. این مجوز ندادن‌ها باعث شد به فرانسه بروم و بتوانم سریعا در آنجا فیلمی بسازم.حواشیِ بسیاری برای این فیلم و عبدالرضا کاهانی،اهلِ نیشابور ایجاد شد،از نمایشِ آن در جشنواره فیلم فجر جلوگیری به عمل آمد،کاهانی در موردِ این حرکت گفته بود:صحبت کردن درباره جشنواره فیلم فجر برای من کُشنده است، زمانی که جشنواره فجر را از بالا نگاه می‌کنیم، می‌بینیم یک عده در حال تکاپو هستند و کمی آن‌طرف‌تر کسی کاری نمی‌کند،جشنواره‌ای که همه جوایز آن قابل حدس است برای من اهمیتی ندارد. یکی از مهمترین بخش‌های این جشنواره سیمرغ است، اگر این سیمرغ آنقدر اهمیت داشت،سیمرغ‌های زیادی از عوامل فیلم‌های من حذف شده است. در چنین شرایطی حس می‌کنم که نبودن خیلی بهتر است.پس از آن،لیستِ سودایِ سیمرغ هم اعلام شد که خبری از این فیلم هم نبود،اما با این همه تفاسیر که من فقط قسمتِ کوچکی از آن را نوشتم،این فیلم سرانجام با اعمال برخی اصلاحات،‌ پروانه نمایش گرفت تا یکی از فیلم‌های نوروز ۹۴ باشد.پس از رُخِ دیوانه که اولین فیلمِ نوروزیِ کشور،در سینماها بود،این فیلم در تاریخِ ۱/۲/۹۴،در سینما آزادیِ بابل،به اکران درآمد.استراحتِ مطلق،هشتمین ساخته یِ بلندِ عبدالرضا کاهانی،پس از فیلمِ/وقت داریم حالا!/ در فرانسه است.داستان درباره چند خانواده از طبقه پایین جامعه

استراحت مُطلق سینما آزادی بابل

استراحت مُطلق سینما آزادی بابل

است که درگیری مسائِل مختلفی میشوند.ترانه علیدوستی،بابک حمیدیان،رضا عطاران،فریده فرامرزی،مجید صالحی و امیرشهاب رضویان،بازیگرانِ این فیلم می باشند.یکی دو پِلانِ اول فیلم را با حضورِ استاد بهمن فرمان آرا جلویی دوربین بُرد،آغازِ فیلم تقابلِ ترانه علیدوستی و بابک حمیدیان است که این وسط،نشان می دهد داستانِ کاهانی با سایرِ داستان هایِ او،کمی جدی تر و کمتر از کُمدیِ سیاه پیش می رود.زن بیوه ایی که به تهران می آید تا با همراهی یکی از دوستانِ شوهرش خرید و فروش رسیور کند تا بتواند سروسامانی به وضعیت زندگی خود بدهد اما در این میان با مانع تراشی هایِ همسر سابق خود مواجه می شود.رئالیسمِ نسبتاً اجتماعیِ کاهانی از همان ابتدا باورپذیریِ خود را ثابت می کند،بابک حمیدیان دندان شکنیِ پُر جنب و جوشی دارد،اما میزانسنِ فیلم،راضی کننده نیست.آغازِ فیلم روندیِ عادی دارد،یک گفتمانِ کلی با چند لوکیشن،ساختارِ رواییِ کاهانی را خوب نشان می دهد،بعد از گذشتِ قسمتِ اول فیلم،کاهانی می گوید که شاید خبری از گِره گشایی نباشد،فیلم در حدِ یکسان می ماند و روندِ کاملا یکنواخت دارد،اما،تَنش هایِ در آن،اَکت هایِ موجود و شکل گرفته،ادامه یِ فیلم را پیگیر می شود.نماهایِ متفاوتی که با فیلمبرداریِ دو فیلمبردارِ جوانِ فیلم،البته مُستعد و پُر از ایده،نشان دادنِ پَلَشتی هایِ موجود،آنهم نه با گُسیختگیِ ساختاری،بلکه همراهی با ظاهرِ قصه،و کاهانی،که ترجیح داد،بیشتر از کلوزآپ هایی با طعمِ کارناوالی استفاده کند.بازیِ فوتبالِ چند نفر با نیم تنه یِ لُخت،بودنِ مواردِ شخصیتی ایی که گاهاً از پسِ آن با نگاهِ ما،به عمد دیده نمی شود.مجید صالحی پیشِ خود بهترین بازیِ عمر را نشان داد،شاید دیگر تکرار نشود،اما ریسک پذیریِ او و البته تمرینِ زیادِ وی با بابکِ حمیدیان،جدا از ساختارِ بازیگری،حسِ بدی را به بازیگر القاء نمی کند.کاهانی همیشه نشان داده و نشان خواهد داد که در دکوپاژ خوب عمل میکند،برایِ تمامِ بازیگرانِ فیلم وقتِ زیادی صرف شده،اما فیلم پُر دیالوگ نیست،کاهانی،سکوتِ بیشتری را تزریقِ محتوایِ فیلم می کند،خرده یِ زیادی به این فیلم گرفته شده و همچنین عده ایی،از این فیلم تعریفِ خود را نشان داده اند.

 استراحت مُطلق سینما آزادی بابل

استراحت مُطلق سینما آزادی بابل

تفاوتی اصلی کاهانی با فیلم هایِ قبل خود،این است که لوکیشن هایِ متعدد و قاب بندی هایِ پُرحرف را به فنِّ آن ترجیح داد.رضا عطاران،در فیلم نقشِ همسرِ فریده فرامرزی ست که یکی از اصلاحیه هایِ مربوط به آن هم اشاره‌ در تیتراژ فیلم به [زن وشوهر بودنِ]واقعیِ رضا عطاران و فریده فرامرزی بوده.این سومین همکاریِ رضا عطاران با کاهانی،پس از /اسب حیوانِ نجیبی است و /بیخود و بی جهت می باشد.رضا عطاران،زیاد حرف نمی زند،چند شاخصه یِ بکار برده در بازیِ رضا عطاران نمایان گرِ شخصیتِ اوست،مردی که حوصله یِ بحث با زنِ خود را ندارد ولی دلش برایِ /سمیرا، ترانه علیدوستی شور می زند.جدا از شخصیت پردازیِ نسبتاً خوبِ آن،کاهانی،به دیدگاهِ موجود در جامعه لگد می زند،اگر این ها را لودگی بنامیم،نشان دادنِ درگیریِ اجتماعی در تفکراتِ زیرینِ آدمها در جامعه،با همین حرف و حدیث هایی همراه خواهد بود.فیلم با فرافکنیِ به ظاهر جلو رونده که توسطِ بابک حمیدیان شعله ور می شود،به دو سوم و قسمتِ آخر،پیش می رود.فریده فرامرزی کمی در جوِّ همسرِ رضا عطاران در فیلم باقی ماند،اما واقعیتِ ماجرا از نادیده گرفتنِ به او،حسِ زنانگی ایی که به در و دیوارِ در تصویر ختم می شود،نَشت میکند.یکی از برگِ امتیازِ کاهانی،در فیلم هایش،موسیقیِ کارن همایون فر است،اینکه همایونفر،حسِ ایجادِ موسیقی در فیلم

استراحت مُطلق سینما آزادی بابل

استراحت مُطلق سینما آزادی بابل

را در پاره ایی از فیلم زنده نگه نمی دارد،شاید به جنبه یِ روایی ِ فیلم و مخصوصا کُندیِ آن دیده شود،اما موسیقیِ او،قسمت هایِ خوبی از فیلم را شامل می شد،مخصوصا موسیقیِ تیتراژِ پایانی ِ فیلم.تدوینِ شیما مُنفرد،همسرِ کاهانی هم،که همیشه حضور دارد،با توجه به شکلِ فیلم،خوب انجام شده.کاهانی اگر اینگونه فیلم را تمام نمی کرد،پلان بندیِ هایِ او شاید در تصویرِ ذهنِ من ناقص می ماند،اما همانگونه که از بازیگران تصویر ساخت،همانگونه با آنها برخورد کرد.سه نمایِ پایانیِ فیلم،حرف هایِ آخرِ کاهانی را در همین پس زمینه یِ حادث شده،به صدایِ سکوت رساند.مسلما،خودِ کاهانی خواست که این تفاوت وجود داشته باشد،اگر استراحتِ مطلق را بلاتکلیفیِ مطلق بدانیم،از یک واقعیت هایی در فیلم فرار کرده ایم و دیدنِ ۷۵دقیقه ایی فیلم،نمی تواند ضرری داشته باشد.استراحتِ مطلق،از لحاظِ پرداختن به موضوعِ فیلم از تبلیغاتِ تلویزیونی ممنوع است ولی تاکنون در گیشه یِ بلیط،۱ میلیارد و سیصد میلیون تومان ،فروش داشته است.فیلم با درجه ی محدودیت سنی،مطابقِ سایرِ آثارِ قبلی کاهانی بر رویِ پرده ِ سینماهایِ کشور در حالِ اکران است و با حذفِ ۳دیالوگ،از دیگر موردِ اصلاحی از تاریخِ ۲۰ اسفند ماه به سرگروهی سینما قدس اکران شده است.

ارسال دیدگاه

تبليغات در بابل نوين

تیترامروز

سیمرغ ما

تبليغات در بابل نوين