امروز : جمعه, ۳ آذر , ۱۳۹۶
تاریخ : ۱۳۹۵/۱۰/۲۱ - ۱۴:۳۰ ذخیره فایل ارسال به دوستان
به انگیزه بزرگداشت شاعر انقلاب «حمیدرضا شکارسری»

شاعری خلّاق، منتقدی دقیقه‌یاب

حضور فعال و پیوسته شکارسری در سال‌های پس از انقلاب در عرصه‌های شعر، نقد، آموزش، و ... از او شاعری خلاق و منتقدی فکور ساخته است.

به گزارش بابل نوین، «رضا اسماعیلی» شاعر و پژوهشگر به انگیزه برگزاری مراسم بزرگداشت شاعر انقلاب «حمید رضا شکارسری» در موسسه «اوج» یادداشتی در اختیار خبرگزاری فارس قرار داده که در ذیل می‌آید:

***

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، شعر و ادبیات – همچون سایر عرصه ها – دستخوش تکانه شدیدی شد.

شاعران، نویسندگان و ادیبان پیش از انقلاب از فردای پیروزی بر اساس این ذهنیت غلط که اسلام و انقلاب اسلامی با هنر و ادبیات همخوانی و همخونی ندارد، از انقلاب بریدند و روی در هم کشیدند. از همین رو انقلاب اسلامی با نوعی «قهر فرهنگی» مواجه شد و در این عرصه تنها ماند. از همین جا بود که برای پاسخگویی به مطالبات فرهنگی جامعه انقلابی، اندیشه تاسیس حوزه اندیشه و هنر اسلامی (حوزه هنری فعلی)  به ابتکار طاهره صفارزاده و با حضور چهره های شاخصی همچون مهرداد اوستا، علی موسوی گرمارودی، مرتضی آوینی، امیرحسین فردی، ابوالفضل عالی، محمد کاسبی، رسول ملاقلی پور، فرج‌الله سلحشور، حسین خسرو جردی،و نسلی از شاعران و نویسندگان جوان انقلابی شکل گرفت.

آری، در کوران قهر و بی مهری شاعران دهه های چهل و پنجاه، نسل اول شاعران و نویسندگان انقلاب با شور انقلابی و سرمایه «عشق و ایمان» به صحنه آمدند و مولود مبارکی به نام «ادبیات انقلاب» متولد شد. نهال خجسته ای که با همت بلند طلایه دارانی که از آن ها نام برده شد، در طول چهار دهه گذشته از سرچشمه عشق و ایمان آبیاری شد و امروز به درخت تناور و سایه گستری تبدیل شده است که همه ما به آن می بالیم.

و اما این مقدمه یا براعت استهلال، بهانه ای برای پرداختن به جایگاه ادبی دوست شاعرم حمید رضا شکارسری است که از شاعران و منتقدان خوب، پر کار و خلاق انقلاب اسلامی است. شاعری که به خاطر برخورداری از دانش و بینش ادبی، در ایجاد پیوند میان شعر «گذشته» و « امروز» موفق بوده است .

نه، اصلا قصد ندارم در مورد شکارسری عزیز به سبک و سیاق تذکره نویسان به مسائلی از قبیل نام و نام خانوادگی، سال و محل تولد، تحصیلات و … بپردازم که جز ملال حاصل دیگری ندارد. قصدم در این یادداشت کوتاه – با توجه به شناختی که از او در طول این سال ها پیدا کرده ام – بیش تر پاسخ گفتن به این سوال است که شکارسری چگونه «شکارسری» شد؟

حمید رضا شکارسری در شمار شاعرانی ست که در دهه اول انقلاب با چاپ و انتشار اولین سروده های خود پا به وادی ادبیات گذاشت. البته او در آن سال ها همچون بسیاری از شاعران نسل اول انقلاب گرایش به قالب های کلاسیک و سنتی داشت و شعرهای خود را در مطبوعات با تخلص «حامد» چاپ و منتشر می کرد.

و اما رمز موفقیت شکارسری در چهار حرف خلاصه می شود:«عشق، مطالعه، پشتکار و نظم». شکارسری عاشق ادبیات است و برای رسیدن به قله همتی بلند دارد (پشتکار) و برای آن که «فرزند زمان خویش» باشد، از مطالعه غافل نمی شود. صد البته عاشق بودن، پشتکار داشتن و مطالعه بدون «نظم» به نتیجه نمی رسد. به نظر من رمز موفقیت انسان های بزرگ – پیش و بیش از هر چیز – برنامه ریزی و انضباط کاری ست. چنان که دکتر شفیعی کدکنی گفته است:« من نمی‌دانم این فرهنگ یا تلقی یا برداشت از کجا آمده است که شاعر و هنرمند باید شلخته ، بی‌نظم و … باشد ! شما نگاه کنید امثال تی اس الیوت ، پل والری ، ریلکه و… این ها بزرگان شعر جهان هستند و من زندگی و آثار همه این ها را مطالعه کرده ام . پل والری یا الیوت مانند یک ساعت منظم بودند و شبیه یک مدیر وزارتخانه برای هر دقیقه‌شان برنامه داشتند.»

اگر بخواهم برای گفته استاد شفیعی کدکنی از بین شاعران انقلاب شاهد مثالی بیاورم، بی شک از شکارسری عزیز نام می برم. شاعر سختکوش و دقیقه یابی که ارزش زمان را می داند و وقت خود را به خوبی مدیریت می کند. او خود در مصاحبه ای در پاسخ به این سوال که اوقات خود را چگونه می گذراند؟ گفته است:«در درجه اول به سراغ برنامه هایم می‌روم. برخی از مطالعاتم به برنامه هایم مربوط است. اما به طور کلی دغدغه من نظریه های ادبی، آموزه های فلسفی – تا حدی که بتوانم از آن در نقد ادبی بهره گیرم – و خواندن شعرهای خوب از تمامی صنف و جریان ها اوقات فراغت مرا به خود اختصاص می‌دهد.»

استمرار و پیوستگی در فعالیت های ادبی یکی دیگر از ویژگی های این شاعر ارجمند است. شکارسری علی رغم بسیاری از شاعران جوان روزگار ما که یک شبه می خواهند راه صد ساله را طی کنند! یک شبه به چنین جایگاه شایسته ای در عرصه ادبیات دست پیدا نکرده است. او در مسیر خدمت به شعر و ادب پارسی – عاشقانه و مومنانه – چهل منزل، یک نَفس دویده است و این دوندگی و پرندگی همچنان ادامه دارد. به قول صائب:

به مطلب می رسد جویای کام، آهسته آهسته

ز دریا می کشد صیاد دام، آهسته آهسته

به مغرب می تواند رفت در یک روز از مشرق

گذارد هر که چون خورشید گام، آهسته آهسته

 حضور فعال و پیوسته شکارسری در سال های پس از انقلاب در عرصه های شعر، نقد، آموزش، و … گواه خوبی بر این ادعاست. بدون شک همین ویژگی هاست که از او شاعری خلاق و منتقدی فکور ساخته است.

با آرزوی موفقیت و درخشش های بیش تر برای دوست شاعرم حمید رضا شکارسری، این یادداشت را با شعری کوتاه از او به پایان می برم:

این برف تمام مدارس را تعطیل می کند

این برف تمام راه ها را می بندد

این برف تمام دیدارها را به عقب می اندازد

این برف تمام پرواز ها را لغو می کند

این برف اما

با تمام سپیدی

هیچ جنگی را به تأخیر نمی اندازد!

یادداشت رضا اسماعیلی

 

ارسال دیدگاه

تبليغات در بابل نوين

تیترامروز

سیمرغ ما

تبليغات در بابل نوين