امروز : دوشنبه, ۱۸ آذر , ۱۳۹۸
تاریخ : ۱۳۹۵/۱۰/۲۷ - ۱۶:۴۸ ذخیره فایل ارسال به دوستان

وقتی به آرای عمومی مردم پشت پا زدند!

انصراف نمايندگي از شوراهاي شهر و حضور در ديگر دستگاه هاي اجرايي كشور نشان دهنده نگرش اصلاح طلبان راه يافته به شوراي شهر به اين شورا، به مثابه سكوي پرتابي بوده تا به اهداف سياسي و حزبيشان برسند.

 

 

به گزارش بابل نوین، فلسفه تشکیل شوراهای شهر در کشورمان به نوعی مشارکت عمومی مردم در اداره امور خویش بوده تا افراد نسبت به اداره حقوق شهروندی خود در شهرها نظارت و دخالت داشته باشند. این نوع مشارکت که از خصوصیات یک جامعه برخوردار از حاکمیت مردمی است سبب پیشرفت و بهبود امور جامعه می گردد. بر اساس همین مدل امام خمینی(ره) می فرمایند:”اداره امور شهر باید به خود مردم سپرده شود زیرا آنان آشنایی بیشتری نسبت به محل خود داشته و در اداره آن دلسوزتر عمل می کنند اما در سال های اخیر این موضوع به خوبی اجرایی نشد.” در واقع یک نوع شایسته سالاری واقعی در حضور مردم در شوراهای شهر متبلور گردیده که خارج و فارغ ز هرگونه تفکرات سیاسی و حزبی بوده است. کارکرد اصلی شوراهای شهر بنا بر تخصص گرایی و نخبه گرایی مخصوصا در حوزه مدیریت شهری بوده تا بدین صورت نه تنها مشکلات اجرایی در کلان شهرها برطرف گردیده بلکه برخی از آسیب های اجتماعی نیز با تصمیم گیری های کارشناسانه به نازل ترین سطح خود برسد.

متاسفانه باتوجه به فلسفه اصلی شوراهای شهر در کشور، برخی از اعضای اصلاح طلب این شورا از دیرباز تا به امروز نگاهی سیاسی و غیر تخصصی به این شورا داشته اند. مردمی که با هزاران امید و آروز آرای خود را به نمایندگانی داده اند تا به بهبود وضعیت شهری بپردازند، شاهد یک نوع کنشگری سیاسی یا بهتر است بگوییم سوء استفاده ابزاری از شوراهای شهر هستند. نمونه بارز این سوء استفاده ها را می توان در انصراف نمایندگی از شوراهای شهر و حضور در دیگر دستگاه های اجرایی کشور مشاهده نمود. نوع نگرش اصلاح طلبان راه یافته به شورای شهر به این شورا، به مثابه سکوی پرتابی بوده تا به اهداف سیاسی و حزبیشان برسند و به موازات آن به همه شهروندانی که به آنها رای داده اند تلویحا پشت پا بزنند. رخدادی که در صورت تکرارش موجب یاس ونا امیدی در میان شهروندان به ویژه در کلان شهری مانند تهران شده و شاید در آینده شاهد حضور کمرنگ تر مردم به پای صندوق های رای باشیم.

با نگاهی اجمالی به شوراهای شهر تهران خواهیم دید که؛ شورای شهر تهران در سه دوره اول ١۵ عضو اصلی و شش عضو علی‌البدل داشت اما در دوره چهارم این تعداد به ۳۱ عضو اصلی و ۱۲ علی‌البدل افزایش یافت. ٣١ عضوی که در این دوره وارد شورای شهر تهران شدند، از همان ابتدا آب رفتند و با حضور مهدی حجت(نماینده اصلاح طلب شورای شهر) در سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور، ولی الله شجاع پوریان جایگزین وی شد. پس از این تغییر شاهد بودیم که دیگر نماینده اصلاح طلب شورای شهر یعنی مسعود سلطانی‌فر از این شورا کوچ کرده و  به سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری عزیمت نمود و به تبع آن علی صابری جایگزینش شد. اصلاح طلبان راه یافته به شورای شهر با فراغ بال وارد عرصه تغییرو تحول می شوند چراکه علی‌البدل‌های دوره چهارم تا چندنفر بعد از این هم به‌عنوان اصلاح‌طلب معرفی شده‌اند. طبق جدول علی‌البدل‌های شورا، افشین حبیب‌زاده‌کلی، حسین خلیل‌آبادی و زهرا صدراعظم‌نوری نفرات بعدی هستند که چنانچه اعضای فعلی شورا در انتخابات دوره دهم مجلس شورای اسلامی انتخاب شوند، جایگزین آنها خواهند شد. این حجم از تغییرات نه تنها یک نوع توهین به آرای مردمی بوده که امیدوارانه به نمایندگان خود اطمینان کرده اند بلکه بیانگر عدم اعتقاد قلبی به نهادی تخصص گرا همچون شورای شهر توسط اصلاح طلبان می باشد.  در همین راستا خبری در رسانه ها مبنی بر استعفای احمد مسجدجامعی از حضور در شورای شهر تهران منعکس شده و زمزمه های حضور ایشان در مسند ریاست سازمان اسناد و کتابخانه ملی به گوش می رسد. گویا آقای مسجدجامعی نیز مانند خلف های ناصلحشان با نگاهی حزبی وارد شورای شهر شده و حال که فرصتی برای حضور در دستگاه های دولتی پیدا کرده اند به همه انچه تحت عنوان اعتماد عمومی مردم تعبیر می شده، پشت پا زده اند. مسجد جامعی که با حضور مترتب خود در اقصی نقاط شهر تهران لقبی همچون “مرد تهران گرد” شورای شهر را یدک می کشد گویی همه آن بازدید ها و اظهارنظرهای تخصصی در حوزه شهری را فراموش کرده و عطای این شورا را به لقایش بخشیده است. باید از ایشان پرسید که آیا آرایی که مردم به وی داده اند، ارزش چند ماه حضور بیشتر در این شورا و خدمت رسانی به مردم را نداشته است؟!!/م

منبع : رسا

ارسال دیدگاه

تبليغات در بابل نوين

تیترامروز

سیمرغ ما

تبليغات در بابل نوين