امروز : چهارشنبه, ۱۲ آذر , ۱۳۹۹
تاریخ : 2015/06/02 - 23:47 ذخیره فایل ارسال به دوستان

برندگان جایزه نوبل ادبیات/ شماره چهار: فردریک میستِرال و خوزه اِچه خارای

محمد محمودی| در سال چهارم  جایزه نوبل ادبیات،به دو نفر اهدا شد. اولی برای «فردریک میستِرال» نویسنده فرانسوی زبان و دومی به «خوزه اِچه خارای» نویسنده اهل اسپانیا.

تا اینجای کار، یعنی از آغاز تاکنون، که در این بخش قلم فرسایی می کنم، «فرانسه» دومین بار است که جایزه نوبل ادبیات به نامش ثبت می شود و دومی هم به سرزمینِ «فدریکو گارسیا لورکا» «باروخا» و …

فردریک میسترال/Frédéric MistralFrédéric_Mistral_by_Paul_Saïn

فردریک میسترال در سال ۱۸۳۰ و شهرِ کوچک مایان «Maillane» به دنیا آمد.او همچون چندی دیگر، از تحصیل در رشته خود دست کشید و به نوشتن روی آورد.انگیزه او و تلاشِ او برای چیزی به نامِ انتقالِ لهجه جنوب به اندیشه های موجود ثبت شده.شهر مایان در جنوب شرقی قسمت فرانسه و در  بخش یا کُمونِ «بوش دو رُن» قرار دارد.این شهر درخلال انقلاب فرانسه شکل گرفته و مطالعه تاریخچه وجود آن در ادبیات بوجود آمده توسط فردریک میسترال کمک بزرگی در شناخت هرچه بیشترِ یک عنصر در تقدیر و برگزیدگیِ نوبل شیرین خواهد بود.همیشه جنوب نقشی تعیین کننده در ادبیات یک کشور داشته در حالی که میسترال این اندیشه را بصورت «شعر» و کاملا تازه تضمین نمود. از حرکتِ میسترال به گونه ایی جنبشِ ادبی نام برده می شود.می خواهم از تأثیر محیطی و فرهنگ پذیری این قسمت از شهر را بگویم.در بخش اصلی جنوب فرانسه یعنی؛ سنت رِمی«Saint-Rémy-de-Provence» نقاشی در بیمارستان روانی شهر بستری بود.«ون سان ونگوگ» نقاش پرآوازه پُست امپرسیونیسمی هلندی یکسال قبل از خودکشی اش یک نقاشی مشهور و بی نهایت تأثیرگذار را آفرید که  در برابر واکنشِ دریافتگری به اندازه کاملاً فاخر مورد بازدید قرار می گیرد.«شب پُرستاره»(Starry Night) نقاشی معروف اوست که در موزه نیویورک نگهداری می شود.

فردریک میستِرال؛شاعر بزرگی برای فرانسه محسوب می شود، او در شاخصه هایی مهم فعالیت ادبی گسترده ایی نمود.

Philology یا زبان شناسی تاریخی: میسترال، در موضوعِ زبان شناسی تاریخی، دست بر منابع تاریخ زبانی منطقه با توجه به جنبه های ادبی تاریخی و زبان شناختی گذاشت.فیلولوژی شاخه های متفاوتی دارد که میسترال در بحث نقد آن با زبانِ اُکسیتان شروع به ادغام در آثارش نمود.زبان اکسیتان از زبان‌های رومی است که در بخش‌هایی از جنوب فرانسه، ایتالیا، موناکو و کاتالونیای اسپانیا صحبت می‌شود.او هم به طوری این زبان را زنده نگاه داشت و هم بگونه ایی باعثِ یک پدیده انگاری در ادبیات و ادبیات رمانتیک شد.زبان اُکسیتانِ مُدرن نزدیکترین خویشاوند زبان کاتالاناست. اما میسترال در زبان قدیمیِ آن دست به قلم برد و نحوه ی آثارِ او با همین نگاه به منسه ی ظهور رسید. زبان محلی و آنچه که در موسیقی فولک نامیده می شود،ادبیات ِ فردریک میسترال بود. سومین اثر او «جزایر طلا» که در سال ۱۸۷۵ منتشر شد،تقدیر آکادمی فرانسه و جایزه نوبل در سال ۱۹۰۴ را برای او بهمراه داشت.  فرهنگستان علوم دلیل این انتخاب را چنین اعلام داشت: «به خاطر اشعارش و برای انتقال اندیشه‌هایش لهجه جنوبِ فرانسه را برگزید. تلاشهای او سبب دمیدن جانی تازه در این زبان شد.به سبب ابتکار و نبوغ و اصالت هنری آثارش که انعکاس واقعیِ طبیعت و زندگی مردم زادگاهش؛زبان اکسیتان». نکته مهم در این اعلام این بود که آثارش انعکاسِ واقعیِ طبیعت و زندگیِ مردم زادگاهش بود.چیزی که مسلما نقشی اساسی در «محیط» داشت.او در ۲۵ مارس ۱۹۱۴ در زادگاهش از دنیا رفت.

خوزه اچه‌خارای ای ایزاگیره/José Echegaray y Eizaguirre۱۱۴_۰۰۱

او یکی از بزرگترین نمایش نامه نویسان کلاسیک و در واقع اسپانیاست.او یک مهندس عمران، ریاضیدان، سیاستمدار و یکی از نمایش‌نامه‌نویسان پیشرو در زبان اسپانیایی و اولین اسپانیایی زبان برنده جایزه ادبی نوبل است.سبک او مِلودرام و دارای نمایش نامه های متعدد است.او در سال ۱۸۳۲ در مادرید به دنیا آمد. اچه خارای در خانواده ایی سکولار بدنیا آمد، پدر او یک پروفسور یونانی بود و او مراحل تحصیلش را در مدارس اقتصادی و عمرانی سپری کرد. «تئاتر» عشق زندگی خوزه بود و بازی در تئاتر، همچنین انعطافِ نشأت گرفته از تئاتر در منظرِ او ناشی از وظیفه انجام شده و فعالیت های سختگیرانه و به نوعی یک وظیفه می دانست.او با نمایشنامه هایش در حکومت اسپانیا بشدت مشهور بود و نظریه «وظیفه احساس در تئاتر» او یک شکلِ جدیدی از روشنگری در نمایش نامه نویسی بود.عصرِ مربوط به این نویسنده عصر طلایی اسپانیا نامیده می شود.نمایش نامه معروف او «GRAN Galeoto» است که در قرن نوزدهم به چاپ رسیده.سبکِ او بشدت ملودرام  و دراماتیک بود.اثر برگزیده او «گالوتی بزرگ، مقدس یا دیوانه» است.فرهنگستان بخاطر «در به رسمیت شناختن ترکیب های درخشان و متعدد در قالب یک روش منحصر بفرد و جدید،که سنت های عالی نمایشنامه اسپانیایی را احیا کرده است» اچه‌خارای ای ایزاگیره را بطور مشترک در کنار فردریک میسترال صاحب مدال نمود. وی در سال ۱۹۱۶ و در سن ۸۴ سالگی از دنیا رفت.

جایزه ادبی نوبل در سال ۱۹۰۴؛ یکی از درخشان ترین سال ها در ساختارها و ارائه پایه هایِ سیستماتیک بود.

ارسال دیدگاه

تبليغات در بابل نوين

تیترامروز

سیمرغ ما

تبليغات در بابل نوين