امروز : پنج شنبه, ۷ بهمن , ۱۴۰۰
تاریخ : 2017/12/27 - 13:43 ذخیره فایل ارسال به دوستان

تفاوت شراب دنیوی با شراب طهور بهشتی چیست؟

به گزارش بابل نوین،سوره صافات/ آیه ۴۷:

(«لا فِیهَا غَوْلٌ وَ لا هُمْ عَنهَا یُنزَفُونَ»)؛ (شرابى که نه در آن مایه فساد عقل است نه موجب مستى مى گردد.)

«غول» (بر وزن قول) در اصل به معنى فسادى است که به طور پنهانى در چیزى نفوذ مى کند و اینکه به قتل هاى مخفى و ترور در ادبیات عرب «غیله» گفته مى شود از همین نظراست.

«ینزفون» در اصل از ماده «نزف» (بر وزن حذف) به معنى از بین بردن چیزى به صورت تدریجى است. این واژه هنگامى که در مورد آب چاه به کار رود مفهومش این است که آب را تدریجا از چاه بکشند تا پایان یابد. در مورد خونریزى تدریجى که منتهى به ریختن تمام خون بدن شود نیز تعبیر «نزف الدم» به کار مى رود. در هر حال منظور از آن، در آیه مورد بحث از بین رفتن تدریجى عقل و رسیدن به حد سکرات است که در مورد شراب طهور بهشت مطلقا وجود ندارد؛ نه از عقل مى کاهد و نه فساد تولید مى کند.
این دو تعبیر به طور ضمنى، بیان بسیار ظریف و دقیقى است در مورد شرابهاى دنیا و مواد الکلى که به صورت تدریجى و مخفیانه در وجود انسان نفوذ مى کند و فساد و تباهى مى آفریند، نه تنها عقل و سلسله اعصاب را به ویرانى مى کشد، که در تمام دستگاه هاى بدن انسان از قلب گرفته تا عروق و از معده تا کلیه ها و کبد، تأثیر مخرب غیر قابل انکارى دارد، گوئى انسان را ترور مى کند و نابود مى سازد. و نیز عقل و هوش انسان را همانند آب چاه تدریجا مى کشد تا آن را خشک و خالى مى کند! ولى شراب طهور الهى در قیامت از همه این صفات خالى است .
منبع:
تفسیر نمونه ج۱۹ ص۵۴و۵۵
ارسال دیدگاه

تبليغات در بابل نوين

تیترامروز

سیمرغ ما

تبليغات در بابل نوين