امروز : چهارشنبه, ۱ بهمن , ۱۳۹۹
تاریخ : 2015/06/13 - 19:50 ذخیره فایل ارسال به دوستان

نگاهی به قبل از آغاز جنگ های صلیبی

محمد محمودی؛ بابل نومه : پس از آنکه امپراطوریِ بیزانس پیروِ اُرتُدکس و کلیسایِ ارتدکسِ شرقی که یکی از سه شاخصه اصلی مسیحیت است، در جنگ ملازگِرد ، مغلوب سلجوقیان شد، جدایی و رقابت با مذهبِ کاتولیکیِ روم را خطر آفرین یافت.این جنگ در نزدیکیِ شهر ملازگرد؛ ارمنستانِ آن زمان و امروزه در ترکیه قسمتِ کُرد زبانِ آن رخ داد که ارتشِ بیزانس نابود شد.ضمناً قبل از این نیز، سلجوقیان قصد تصرف را داشتند که شکست خوردند اما تصرّف ملازگرد در سال ۱۰۷۱ میلادی باعث گسترش اسلام در قلمرو بیزانس و قلمرو سلجوقیان شد. بعد از رومانوسِ چهارم که فرمانده بیزانسیان بود، تنشِ بوجود آمده باعثِ درخواست کمک از کلیسایی روم شد در حالی که تا قبل از آن بیزانس و روم باهم تفاهمی نداشتند. این وحدت، جرقه شروع و تهاجم گسترده علیه مسلمانان شد، وحدتی که باعثِ به قدرت رسیدنِ پاپ، رهبرِ مذهبی جهان و اتحادی که شروعِ خطِ جنگ های صلیبی را شکل می داد. این تجدیدِ تفکر دینی را سید مرتضی آوینی در ایران و پس از پیروزیِ انقلاب اسلامی نقطه عطفی دانست و یک نوع تجدید حیات تفکر دینی مخصوصا، در دهه شصت را اولین دهه از تجدید عهد در ایران عنوان کرد. دکتر احمد شلبی می نویسد: «شکی نیست که سپس فعالیت های دینی در غرب ظاهر شد و این علاوه بر بیداری افکار مسیحیان، مبارزه همه جانبه را علیهِ اسلام در پی داشت.»/ مضمون از التاریخ اسلامی و الحضاره الاسلامیه،ج ۵ ص ۴۲۹ .

چیزی دیگر که علاوه بر اینکه از دلایلِ مذهبی برای تحریکی عواطفِ مسیحیان استفاده شد، ادعایِ کاذبی بود که افراد در بیت المقدس مطرح کردند و آن آزار و اذیتِ انها توسطِ مسلمانان بود، این در حالی ست که از آن، به عنوانِ کوچک ترین دلایلِ مربوط به جنگ هایِ صلیبی اما مهم میتوان شرح داد. چیزی که بسیار موردِ اهمیت است؛ پس از پسرِ آلپ ارسلان محمد؛ ملک شاه، دولتی سلجوقی تجزیه شد. مهمترین دولت اسلامیِ آن زمان، تکّه تکّه شد و پرانش دقاق و رضوان هریک مستقلا در شام و حلب حکمرانی کردند. یک سال قبل از آغازِ جنگ های صلیبی، اسلام لحظاتِ سختی را سپری می کرد و از آن طرف نقشی که تونس ، سیسیل و آندلُس داشت اینگونه بود که مُعِزبن بادیس ضهاجی، تونس را از سلطه فاطمی بیرون برد، چرا که در اوخر خلافتِ فاطمی؛ متصل به آغازِ اسماعیلیان به دوفرقه نزاریه و مستعلویه تقسیم شد. مستعلی فرزند دیگر المستضر بود که با نزار فرزندِ ارشدِ مستضر وارد نزاع و درگیری شده بود. از سویِ دیگر وضعیتِ تونس و شمالِ آفریقا بشدت اسف بار و دهشتناک بود. درگیری هایِ خونین بین شیعه و سُنی به حدی بالا گرفته بود که عماد بن منصور؛ عمویِ مُعِز، در مراکش جنبشِ جدایی طلبانه قبیله «زنانه» را در طرابلُسِ مغرب آغاز و به پیروزی رسانیده بود. ابن خلدون می گوید: قبیله زنانه از بزرگترین و معروف ترین قبیله بربر بودند.آنها در حدود سال ۹۱۰ میلادی طیِ درگیری میانِ اُمویان و فاطمیون در اندلس از فرصت استفاده کرده و پس از حمله به مغرب سجلماسه را تصرف کرده بودند؛ مونس، اطلس ۳۷۲٫ سجلماسه شهری در شمالِ آفریقا بود که در مرکز آن خرید و فروش غلامان و کنیزان و تجارت طلا و عاج و … صورت می گرفت.امروزه خرابه هایِ آن شهر باقی ست.

آن چیزی که در تاریخ نوشته شده و با استفاده از تحقیق نشان می دهد وضعیت آفریقا و شمال آن، به جایی رسیده بود که دو جمهوری بیزانس و جِنُوا بر دو شهر «مهدیه» و «زویله» حمله بردند. سیسیل نیز پس از درگیریِ طولانی به دستِ نُرماندی ها افتاد و از نقشه جغرافیایی اسلام نیز محو شده بود، از آنسو آندلس عصرِ مقتدرانه ایی را سپری می کرد ولی در هرنقطه ایی یک طایفه بربر و یا عرب حاکم بود و عدمِ ثبات بگونه ایی شد که مسیحیان در سال ۱۰۸۵ توسطِ آلفونس یا آلفونسو ششم ، پادشاه کاستیل(اسپانیا) ، طلیطله را اشغال کردند. طلیطله را مسلمانان در سال ۷۱۹ تصرف کرده بودند، این شهر نزدیکیِ مادرید کنونی ست و میسو ژوسه صاحب جغرافیایِ مُصور اسپانیا و پرتغال می گوید:«رسوباتِ ناشی از تمدنِ بشری که در این شهر پایدار مانده،تبدیل به یک موزه حقیقی شده و به هیچ وجه قابلِ مقایسه با موزه هایِ عادی که صاحبان آنها آثار نادر را گِرد آوری کردند نیست.»

تصرفِ آلفونسو پایدار نماند و در سالِ بعد یوسف ین تاشفین ، سلطان و بانیِ شهر مراکش و از پادشاهن معروف مرابطین که یکی از بزرگترین دودمانِ مراکش است در جنگ معروفِ «زلاقه» و سرنوشت ساز ترین پیکار در تاریخ آندلس و در واقع نقطه عطفِ حیات دولت اسلامی بود، طلیطله را آزاد ساخت. اما دیری نپائید که مسیحیان بر نواحیِ مختلفی اندلس چیره شدند. ایرادی که در این جنگ بر مرابطین حاکم است این بود که یوسف بن تاشفین بعد از پایان جنگ پیکارِ خود را تا آزادیی کامل ادامه ندادند و درواقع او به منهدم کردنِ توانی نظامی آلفونسو بسنده کرد. این غفلتی بود که باعث غلبه دوباره مسیحیان بر آندلس از این طرف و طرفی دیگر آغازِ پیشرویِ مسیحیان در اسپانیا و همچنین ترسِ دولتِ فاطمی از حضورِ سلجوقیان در مصر بود.در پایانِ بخش اول هدف اصلی را می توان گسترشِ امپراطوریِ «صلیب» و بازپس گیریِ اراضیِ تسخیر شده توسطِ امپراطوریِ قدرتمندِ سلجوقیان و در واقع رضایتِ خاطرِ زائرانِ مسیحی در بیت المقدس برشمرد.

ارسال دیدگاه

تبليغات در بابل نوين

تیترامروز

سیمرغ ما

تبليغات در بابل نوين