امروز : سه شنبه, ۲۹ مهر , ۱۳۹۹
تاریخ : 2015/06/21 - 14:52 ذخیره فایل ارسال به دوستان

بازخوانی پرونده شهید «مصطفی چمران»/ از آمریکا تا دِهلاویه؛ من دنیا را طلاق دادم!

محمد محمودی؛ بابل نومه: «مهدی چمران» می گوید: «شخصیتِ او جامعِ اضداد بود، به طوری که وجوهِ شخصیت هایِ او هیچ گاه تناسبی با هم نداشت…». این را لابلایِ صحبت هایش در مسیرِ دب حردان و سوسنگرد با همراهانش فهمیدم. وقتی روشِ تربیتیِ او در جنگ «امر و نهی» نبود و تربیتِ عملی او ، چیزی به مثابه یک الگوریتمِ سازمان یافته بین اذهان پخش می شد. در موردِ نگاهِ او و سیرِ حرکتیِ او سخت است باورِ رهایی. «عادل عون» (ابویاسر) از مبارزینِ قدیمی لبنانی که از دوستانِ چمران در «مصر» و همرزمش در لبنان بوده است می‌گوید: از چمران در مورد علت ترک آمریکا و آمدنشان به مصر پرسیدم که گفتند: به این دلیل که نمی‌خواستند در پیشرفتِ صنایع نظامی آمریکا شرکت کنند و برای کمک به برادرانِ مسلمان در این دوره نظامی شرکت کرده‌اند. برای من عجیب بود؛ گویا ایشان جزو پنج متفکر مسلمانی بودند که در پروژه گسترش و پیشرفت سلاح‌های آمریکایی باید شرکت می‌کردند. می‌گفت من از آتش فرار کرده‌ام، گویا ایشان از مرکز علمی که در آن بودند ۲ سال مرخصی گرفته بودند تا به گروه‌های مبارز بپیوندند!

.۰٫۰٫۰

امروز سی و چهارمین سالروز شهادت دکتر مصطفی چمران؛ کسی که تمامِ همِّ خود را برای ایران ؛ اسلام ، و انسانهایِ هم نوعِ خود گذاشت می باشد.مصطفی چمران در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، یک روز قبل از شهادتِ خود در اهواز و در جلسه شورای عالی دفاع برای آخرین بار شرکت کرد و پس از آنکه خبرِ شهادت فرمانده نیروهای دهلاویه، «ایرج رستمی» را در سحرگاه ۳۱ خرداد دریافت کرد به سرعت فرد دیگری را برای فرماندهی انتخاب و با خود به دهلاویه برد.وی در ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ در مسیر دهلاویه به سوسنگرد بر اثر اصابت ترکش خمپاره بعثی به شهادت رسید.در بیمارستانِ سوسنگرد که بعداً به نام شهید دکترچمران نامیده شد، کمک‏های اولیه انجام شد و آمبولانس به طرف اهواز شتافت، ولی افسوس که فقط جسم بی‏جانش به اهواز رسید و روح او سبکبال و با کفنی خونین که لباس رزم او بود، به دیار ملکوتیان و به نزد خدای خویش پرواز کرد.

به مناسبت همین روز، گفتگویی با جناب آقای «فرهاد رضایی» انجام داده ایم. او از نیروهای مقاومت بسیج بابل و مناطق دیگر؛ همچنین فعالیت های وی بیشتر در مورد عملیات های مقاومت بسیج است.او از سال ۸۸ وارد گردان های امام حسین(ع) گردید و آموزش هایِ تخصصی نیروی زمینی را پشت سر گذاشت.او اکنون به عنوان مسئول عملیات حوزه امام حسن مجتبی(ع) بابل به فعالیت می پردازد و در عملیات هایِ متفاوت مقاومتی و چریکی نیز حضور داشتند.

* خطِّ فکریِ شهید چمران بعنوان یک استراتژیستِ برجسته در جنگ هایِ نامنظم ، مخصوصا ایران؛ و طریقۀ شکل گیریِ نگرشِ او نسبت به مسئله جنگ را چطور ارزیابی می کنید؟

دکتر مصطفی چمران یکی از الگوهایِ موردِ نگرش و بسیار عالیِ نیروهایِ مقاومتی، حتی دیگر کشور هایِ دنیا می باشد. نقطۀ عطفِ حضورِ چمران در این مناطق، کردستان و مخصوصا پاوه بود. آنچه که بیشتر از همه موردِ تیتر و نگاهِ مردم بود، همین منطقه بوده که خودِ چمران از آن بعنوان یک حادثه «دیوانه کننده» نام برد. آنچه که چمران را بعنوانِ یک استراتژیستِ مقتدر و قوی در جنگ هایِ قبل از انقلاب چه در ایران و چه در خارج از ایران معرفی می کرد، تلاش ها و رهایی از مسائلِ دنیایی بود. به حدّی که چمران تمامِ زندگیِ خود را صرفِ مبارزه گذاشته بود و حتّی خبری از فرزندانِ خود که در آمریکا بودند، نداشت. او از یک درجۀ بالایِ فکری و اعتقادِ بسیار محکمی پا به این عرضه گذاشت، که در شکل گیریِ نیروهایِ حزب الله لبنان هم بسیار تأثیرگذار بود. او الگویی بزرگ برایِ مردمی ست که در جای جایِ دنیا این حرکت را حِس کردند.

۰۱۰۱۰

* چه چیزی برایِ ما و مردمِ ایران، نادیده گرفته می شود؛ در حالی که برایِ یک شخصیت علمی و کسی که آمریکا از او بعنوانِ یک دانشمند بزرگ در فیزیک هسته ایی نام برد، به راحتی دیده و حل می شود، چه می شود که چنین شخصی از چنین وضعیتِ اجتماعی و علمی، در حالی که تحت تأثیر از نهضت آزادی ایران هم بود، واردِ چنین برهه زمانی می شود؟

یک نامه ایی هست که از نامه هایِ منتشر نشده دکتر چمران می باشد که باید در جریان باشید؛ با عنوانِ «حدید و اشک». دکتر چمران آن نامه را [بنظر می رسید،در حالی که هیچ وقت پست نشد] به یکی از دوستان خود در انجمن اسلامی دانشجویان آمریکا نوشته بود. در قسمتِ کوتاهی از این نامه چنین نوشته است: «از آنهایی نیستم که در قهوه‌خانه بنشینم و هنگامِ نوشیدن قهوه از آلام و دردهایِ آوارگان و جنگ‌زدگان تل زعتر و نبئه صحبت بکنم یا از راهِ روزنامه‌ها و رادیو‌ها به دنیا چشم بگشایم…کاری که متأسفانه اکثرِ روشنفکران به آن گرفتارند. و حتی از آنها، کسانی که به این حوالی می‌آیند باز به همان روش کسب اطلاع می‌کنند…». چمران در آمریکا در واقع مسئولِ هماهنگیِ گروه‌هایِ حامی ملّتِ فلسطین بود. همان جرقه ایی که در ایران به اوجِ خود می رسد. پس از جنگ اعراب و اسرائیل و شکست سنگینِ مسلمانان، به دلیل ایجاد فضای منفی گسترده علیه مسلمانان چمران تصمیم می‌گیرد از آمریکا خارج شود. هر جایی که اسلام در خطر باشد و انسانیت، عیارِ انسانیت و دین مشخص خواهد شد. او  به خاورمیانه آمد و در تحولاتِ جهان اسلام و مبارزه در برابر دشمنان مستقیماً شرکت کرد. او یک پارتیزانِ واقعی همانند «چه گوآرا» بود که محکم و استوار در عقیده هایِ خود گام بر می داشت. مُردنِ با هدف بهتر از مردنِ بی هدف است و کسی اگر برایِ هدفی مبارزه کند و جان خود را از دست دهد. آن هدف زنده می ماند.

*  اهداف بزرگی جاودانه خواهند شد که از حالتِ ناسیونالیستی به اوجِ خود می رسند. همه کسانی که برای دفاع از میهن و اسلام وارد صحنه جنگ با دشمن شدند؛ دچارِ یک رهایی شدند، یک فاصله بزرگ با ما که حسِ میهن پرستی، نقطۀ اوجِ آنها نبود. در حالی که جزوِ مسائلِ مهم در دیدگاه هایِ آن بود. واژه هایِ مهمی که در این بین تثبیت شده است؛ وطن و مردم و اسلام خواهد بود. شهید چمران؛ همه چیزش را در مرحلۀ بالاتر از خود دید. این یعنی رهایی در بسطِ پیشرفت و توسعه. نقشِ سیاست و اجتماع در جایگاهِ نگرشِ چمران ؛ اکنون در جامعه به چه سمتی پیش می رود؟

ما چمران را به عنوان یک شخصِ سیاسی نمی شناسیم. یعنی من نمی شناسم. با اینکه سمت هایِ متفاوتی را دارا بود. او فردِ مقاومتی بود. چون او از «جهاد» تفسیری متفاوت و دیدگاهی جدید به ارمغان آورد. او یکی از پیشگامانِ مبارزه و مقاومت در دنیای اسلام است. چمران صیانتِ مقاومتی را در پیش گرفت در امرِ سیاست. بنده بیشترِ طرح هایِ او را همیشه در مقابلِ دیدگان خود قرار می دهم و در بحث هایِ عملیات همیشه الگویی مداوم برای من بوده و هنوز هم که به بهشت زهرا می روم در کنارِ مزار او خواهم بود. صلابتی که چمران دارد هنوز اینجا زنده است و از او صحبت می شود. اُبهتِ او را هر کسی نداشت و ندارد، در حالی که خیلی هم خاکی بود.

* یکی از مواردِ مهم در ویژگی هایِ شخصی ِ او که شیخ مصطفی مصری، همرزم و مسئول دفتر شهید چمران در لبنان ، بدان اشاره داشت هم در ادامۀ اظهاراتِ شما می باشد. او در گفتگویی با نوید شاهد، وجودِ شهید چمران را لمس کرده بود: «من نمونه این رفتارها را پس از او در هیچ کس ندیدم. وقتی با یک دید سطحی و ظاهری به رفتار وی بنگریم، خیلی از رفتارهای متضاد را در او خواهیم دید ولی او اندیشمندی است حامل یک پیام؛ زیستن علی گونه. گاهی اوقات که افرادی وارد مؤسسه می شدند که مسئله دار بودند در چشمان دکتر خیره می شدم و در آن خشونتی می دیدم که از آهن آبدیده سخت تر است. از سوی دیگر آنچنان با احساس بود و با عاطفه که از مادر به فرزند نزدیکتر می شد و با او ارتباط برقرار می کرد و آنچنان تو را در آغوش می گرفت که گویی سالهاست تو را ندیده است، در حالی که فقط ساعتی کنارش نبوده ای و یک مسئله خیلی مهمتر اینکه کلمه ترس در قاموس او وجود نداشت. من در زمان حمله اسرائیل به لبنان کنار دکتر بودم و حالاتی از شجاعت او را می دیدم که با اشک های شبانه اش در یکجا جمع نمی شد.»

اگر امکانش هست، در موردِ کارهایِ مهمی که دکتر چمران در ایران انجام داده اند توضیح دهید

من به طور خلاصه و مهم اشاره می کنم که او یک هماهنگی خوبی را بینِ ارتش و سپاه و نیروهایِ داوطلبِ مردمی بوجود آورد. اقدامِ او باعثِ بوجود آمدنِ تکنیکی جدید در جنگ بود. متأسفانه این هماهنگی در خرمشهر بوجود نیامد و نیروهایِ مردمی تنها ماندند. او تصمیم داشت به سمتِ خرمشهر برود اما خطرِ سقوطِ جدیِ اهواز موفق به این کار نشد اما هیچ گاه از مقاومت دست نکشید و گروهی چریکی برایِ آن منطقه گمارده بود که تا مدت ها از حملات پیاپی دشمن جلوگیری می کردند. ایجاد واحد مهندسی و نظامی و جاده اییِ مشخص و تازه از دیگر کارهایِ مفید شهید چمران بود. با اینکه سپاه یک ارگانِ نوپا بود و از آن طرف، اعتمادی بین ارتش و نیروهایِ مردمی نبود و او به خوبی از عهده این کار برآمد.

۰۱

* با یک بازبینیِ کوتاه از فعالیت هایِ چمران، در «لبنان» که بخاطر وجودِ جناح هایِ چپ (کمونیست ها) و ملی گراها که با سازمان هایِ فلسطین در ارتباط بودند و از سویِ دیگر احزاب راست، یعنی احزاب مسیحی که با اسرائیل همکاری می کردند. و «مصر» که بدلیلِ وجودِ جریان ناسیونالیسمِ عربی از آن رنج می بردند. و «ایران» جنگ هایِ نامنظم و مرزی ، چه چیزی بیشتر از همه برایِ شما و نیروهایِ بسیج بیشتر از دیگر مهم و مورد بررسی است.

چمران بعد از انقلاب اسلامی ایران، با گروهی وارد ایران می شود، او قصد ماندن در ایران نداشت ولی به توصیه امام خمینی (ره) در ایران ماند.او ارادتِ بالایی به امام موسی صدر داشت و در اهواز نیروهایِ پاسدار و چریکی را آموزش داد. مهم تر از همۀ این ها، که اگر چمران امروز در میان ما بود ما بشدت مقتدرتر بودیم؛ اجرایِ طرح ها و عملیات هایِ سریع و بدونِ هیچ معطلی از کارهای برجسته او در مسئله نظامی بود. در واقع ما باید بگوییم که از وجودِ فرماندهان و طراحان بزرگی در حالی که در صحنه حضور داشتند بهره بزرگی بردیم. حتی شهید باقری از پایگاه اطلاعاتی شهید چمران استفاده می کرد و  هنوز از طرح ها و معلومات و تجربیاتِ او استفاده می شود و در دانشگاههای افسری تدریس می شود. ما با تمام دنیا جنگیدیم. همۀ ما.

* کلام آخر

آماده اییم. آمادۀ جهاد. امیدوارم همه ما بعنوان نیرویی ولایی دشمنان را از صفحه روزگار حذف کنیم.

ممنون از شما.

ارسال دیدگاه

تبليغات در بابل نوين

تیترامروز

سیمرغ ما

تبليغات در بابل نوين